CZYNNOŚCI ŻYCIOWE BAKTERII I INNYCH DROBNOUSTROJÓW

Drobnoustroje mają szereg właściwości fizjologicznych, które można obserwować w naturalnym lub sztucznym środowisku ich życia. Spostrzeżenia te grupowane są w dziale zwanym fizjologią. Fizjologia drobnoustrojów jest działem mikrobiologii zajmującym się wszystkimi przejawami życia mikroorganizmów. Dotyczy to zarówno właściwości pojedynczej komórki (metabolizm), jak i właściwości dużej populacji jednego gatunku.

WARUNKI WZROSTU. Zależnie od możliwości czerpania składników odżywczych i energii w konkretnym środowisku, bakterie można podzielić na kilka grup. Grupy te przedstawiono na ryc. 27.

Drobnoustroje chorobotwórcze należą do grupy heterotrofów, czyli tej grupy, która niezdolna jest do wykorzystania energii z utleniania połączeń nieorganicznych. Do czerpania energii dla heterotrofów konieczna jest obecność węglowodanów. W czasie ewolucyjnego rozwoju utraciły one – albo nie wykształciły – pewnych grup enzymów, dlatego do normalnego wzrostu potrzebne są im związki chemiczne o bardziej złożonej budowie, takie jak: węglowodany, witaminy, puryny i peptydy. Przy rozpatrywaniu wymagań żywnościowych poszczególnych grup i gatunków bakterii można zauważyć, że w miarę przystosowywania się do pasożytniczego trybu życia w podłożu muszą być bardziej zróżnicowane organiczne związki chemiczne. Przykładem są bakterie właściwe, które rosną na pożywkach bezkomórkowych (oprócz paru gatunków), i riketsje, które nie rosną na pożywkach. Do ich wzrostu potrzebne są żywe komórki organizmów wyższych.

Leave a Reply