Interferencja i interferon

-8. Interferencja i interferon. Termin „interferencja” używany przeważnie w wirusologii, oznacza stan komórek, w których zakażenie wnikającym wirusem jest niemożliwe, ponieważ komórka aktualnie jest zakażona wirusem innego gatunku lub rodzaju. Opisano ten objaw zarówno in vivo u zwierząt doświadczalnych, jak i w hodowli tkankowej. U zwierząt należy odróżnić odporność interferencyjną od odporności swoistej przeciw danemu wirusowi. Niezależnie od interferencji mogą działać swoiste przeciwciała antywirusowe. Mechanizm działania interferencyjnego może polegać na tym, że:

a) wniknięcie pierwszego wirusa zmienia albo powierzchnię komórki, albo jej metabolizm, który może nie odpowiadać wnikającemu następnemu wirusowi,

b) pierwszy wirus stymuluje wytwarzanie substancji „interferonu”, który nie dopuszcza do replikacji następnych wirusów. Interferencję wykorzystano w celu ochrony populacji zagrożonej zakażeniem wirusem po- liomyelitis. Wprowadzono do tej populacji atenuowany (osłabiony) szczep poliowirusa, który interferował ze szczepem wirusa zjadliwego.

Leave a Reply