Micro

Pochodne furanu

-6. Pochodne furanu. Mechanizm działania pochodnych tego związku polega na zaburzeniu cyklu przemian oksydoredukcyjnych w komórce. Związki te wchodzą w ciągi metaboliczne na miejsce cytochromu C. Do

odkażania śluzówek i ran używane są nitrofurazon, furazolidon i furadan- tyna. 7. Barwniki. Barwniki łączą się ze składnikami lipoproteinowymi proto- plazmy komórki lub denaturują białka. Zależnie od budowy chemicznej jedne barwniki silniej działają na bakterie Gram-dodatnie, inne na bakterie Gram-ujemne. Używane są one do odkażania śluzówek, ran, nie uszkodzonej skóry, a w mikrobiologii dodawane są do pożywek, jako czynniki hamujące wzrost niektórych bakterii. Najczęściej stosowane są: fiolet krystaliczny (pioktanina), błękit metylenowy, zieleń brylantowa i malachitowa oraz pochodne akrydyny: etakrydyna (Rivanolum) i trypa- flawina.

Read the rest of this entry »

Obrzęk

Obrzęk powoduje zwężenie naczyń chłonnych tak, że fagocyty z krwi oraz substancje obronne ustroju dostają się łatwo do miejsca zakażenia przez rozszerzone naczynia krwionośne, natomiast trujące produkty i bakterie mają utrudniony odpływ przez zwężone naczynia chłonne.

Płyn zawarty w obrzęku rozcieńcza jady, bakterie zaś zostają pochłonięte przez leukocyty. Odbywa się intensywny proces fagocytozy (pochłaniania) czy pinocytozy, zależnie od charakteru obcego elementu.

Read the rest of this entry »

Ciśnienie

-2. Ciśnienie. Ciśnienie mechaniczne nie ma wpływu na czynności życiowe drobnoustrojów. W warunkach doświadczalnych formy wegetatywne bakterii wytrzymują ciśnienie do 3000 atmosfer, a zarodniki wytrzymują ciśnienie do 12 000 atmosfer.

Ciśnienie osmotyczne ma duży wpływ na czynności życiowe mikroorganizmów. W naturalnym środowisku życia i w pożywkach musi być zachowana izotonia. Hipotoniczne lub hipertoniczne działanie środowiska działa hamująco lub zabójczo. Hipertoniczne roztwory stosowane są do konserwacji produktów spożywczych (solenie, cukrzenie).

Read the rest of this entry »

MECHANIZMY ODPOWIEDZI IMMUNOLOGICZNEJ

Badania filogenetyczne wskazują na to, że rozwój aparatu tworzącego przeciwciała jest u kręgowców związany z pojawieniem się grasicy. U najprymitywniejszych kręgowców nie posiadających grasicy nie stwierdza się przeciwciał ani nie obserwuje się reakcji nadwrażliwości.

Spostrzeżenia te zostały potwierdzone doświadczalnie. Wycięcie grasicy noworodkom mysim powodowało gwałtowny spadek małych limfocytów i niezdolność do pewnych reakcji immunologicznych. Równocześnie pojawiła się zwiększona wrażliwość na zakażenie.

Read the rest of this entry »

Enzymy oksydoredukcyjne

-3. Enzymy oksydoredukcyjne. W komórkach drobnoustrojów (oprócz wirusów) jest duża grupa enzymów biorących udział w procesach energetycznych. Przeprowadzają one stopniowe wyzwalanie energii z rozkładanych związków chemicznych. Energia ta jest następnie, także stopniowo, zużywana do podtrzymywania procesów życiowych (synteza, przemiany, rozmnażanie).

Enzymy te dzielą się na następujące grupy: a. Oksydazy. Biorą one udział w przenoszeniu wodorów z substra- tu na akceptor, tj. na wolny tlen. b. Oksydazy cytochromowe. Przenoszą one elektrony z układu bakteryjnych cytochromów (a, b, c, d) na tlen.

Read the rest of this entry »

Pożywki proste

Do pożywek prostych płynnych zalicza się bulion zwykły i wodę peptonową. Do pożywek prostych stałych zalicza się agar zwykły i żelatynę.

Pożywki wzbogacone. Znaczna liczba bakterii chorobotwórczych wymaga do swego wzrostu czynników wzbogacających, najczęściej naturalnych. Pożywki wzbogacone składają się z pożywki prostej płynnej albo stałej oraz dodanego czynnika wzbogacającego. Do substancji wzbogacających zalicza się: krew zwierzęcą (najczęściej baranią), węglowodany, wyciągi z narządów zwierzęcych, surowicę krwi i witaminy. Do niektórych pożywek dodaje się równocześnie dwa czynniki wzbogacające. Rzadziej stosuje się inne czynniki wzbogacające, takie jak żółtko jaja kurzego, płyn puchlinowy (ascites) i specjalne związki organiczne.

Read the rest of this entry »

Aminokwasy

-3. Aminokwasy. Bakterie zdolne są do syntezy prawie wszystkich aminokwasów z amoniaku, który spełnia rolę dawcy azotu oraz z glukozy, która jest dawcą węgla. Zdolność do syntetyzowania aminokwasów zależna jest zarówno od gatunku, lub nawet odmiany bakterii, jak też od działania środowiska. Otóż jeśli w podłożu znajdują się gotowe amino

kwasy, wówczas bakteria zużywa je i czasem traci zdolność syntezy tych aminokwasów. Dlatego też szereg bakterii może się normalnie rozwijać tylko na pożywkach, które zawierają białka, polipeptydy lub aminokwasy.

Read the rest of this entry »

Mutacje indukowane

Mutacjami indukowanymi nazywamy zmiany w informacji genetycznej pojawiające się pod wpływem celowego (świadomego) działania fragmentami (kawałkami) obcego DNA na komórkę, albo działania mutage- nami.

Zmiany powstające pod wpływem wmontowywania kawałków obcego DNA do aparatu genetycznego nazwano mutacjami kierowanymi, czyli zgodnymi z zaplanowanymi z góry zmianami w informacji genetycznej przyszłego mutanta.

Read the rest of this entry »

Czas pojawiania się immunoglobulin

Pojawianie się różnych klas immunoglobulin zależy od rodzaju i drogi podania antygenu oraz od intensywności procesu immunizacyjnego. We wczesnym okresie immunizacji pojawiają się globuliny IgM, które potem zanikają, albo przestają odgrywać większą rolę odpornościową. W następnej kolejności są syntetyzowane immunoglobuliny IgG i IgA. Już we wczesnych miesiącach ciąży matka przekazuje płodowi globuliny IgG. Stężenie ich jest jednakowe w organizmie matki i płodu. Po urodzeniu niemowlęcia poziom globulin IgG stopniowo spada, następnie organizm dziecka zaczyna je syntetyzować i około pierwszego roku życia poziom tych globulin ustala się w normalnych granicach. Poziom globulin IgM, które jako makroglobuliny nie przechodzą przez łożysko kobiety, zaczyna się podnosić w 2-3 miesiącu życia niemowlęcia, kiedy samo zaczyna je syntetyzować. IgA powstają jeszcze później i osiągają ostateczny poziom dopiero około 4 roku życia dziecka. One również nie przechodzą przez łożysko.

Read the rest of this entry »

ZAKAŻENIE

Zakażenie (łac.: injectió) polega na wniknięciu drobnoustrojów choro-botwórczych do organizmu gospodarza (łac.: inficire zanieczyszczać, wnikać) i osiedleniu się ich w tkankach. Nie musi to powodować żadnych objawów klinicznych, natomiast może stać się bodźcem do wytworzenia przeciwciał humoralnych lub przeciwciał związanych z tkanką. Tego rodzaju zakażenie nazywamy zakażeniem egzogennym.

Read the rest of this entry »