Micro

Immunoglobulina IgG

Immunoglobulina IgG jest immunoglobuliną produkowaną w największej ilości, szczególnie w odpowiedzi wtórnej. Dzięki temu, że przechodzi przez łożysko stanowi w pierwszych miesiącach życia pozapłodowego ważny czynnik obronny przeciw chorobom zakaźnym.

Immunoglobuliny IgA różnią się’od IgG szybkością poruszania się w elektroforezie i tendencją do polimeryzacji w cząsteczki o większej od 7S stałej sedymentacji. Wykazano, że pojawia się wybiórczo w płynach ustrojowych i w wydzielinach śluzowo-surowiczych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, we łzach, ślinie, pocie i siarze. Zawiera ona dodatkowo białko, które chroni ją przed proteolizą tzw. „składnik wydziel- niczy” (secretory component). Wydzielnicza S-IgA jest syntetyzowana lokalnie przez komórki plazmatyczne znajdujące się w nabłonku.

Read the rest of this entry »

Ciśnienie

-2. Ciśnienie. Ciśnienie mechaniczne nie ma wpływu na czynności życiowe drobnoustrojów. W warunkach doświadczalnych formy wegetatywne bakterii wytrzymują ciśnienie do 3000 atmosfer, a zarodniki wytrzymują ciśnienie do 12 000 atmosfer.

Ciśnienie osmotyczne ma duży wpływ na czynności życiowe mikroorganizmów. W naturalnym środowisku życia i w pożywkach musi być zachowana izotonia. Hipotoniczne lub hipertoniczne działanie środowiska działa hamująco lub zabójczo. Hipertoniczne roztwory stosowane są do konserwacji produktów spożywczych (solenie, cukrzenie).

Read the rest of this entry »

MECHANIZMY ODPOWIEDZI IMMUNOLOGICZNEJ

Badania filogenetyczne wskazują na to, że rozwój aparatu tworzącego przeciwciała jest u kręgowców związany z pojawieniem się grasicy. U najprymitywniejszych kręgowców nie posiadających grasicy nie stwierdza się przeciwciał ani nie obserwuje się reakcji nadwrażliwości.

Spostrzeżenia te zostały potwierdzone doświadczalnie. Wycięcie grasicy noworodkom mysim powodowało gwałtowny spadek małych limfocytów i niezdolność do pewnych reakcji immunologicznych. Równocześnie pojawiła się zwiększona wrażliwość na zakażenie.

Read the rest of this entry »

Enzymy oksydoredukcyjne

-3. Enzymy oksydoredukcyjne. W komórkach drobnoustrojów (oprócz wirusów) jest duża grupa enzymów biorących udział w procesach energetycznych. Przeprowadzają one stopniowe wyzwalanie energii z rozkładanych związków chemicznych. Energia ta jest następnie, także stopniowo, zużywana do podtrzymywania procesów życiowych (synteza, przemiany, rozmnażanie).

Enzymy te dzielą się na następujące grupy: a. Oksydazy. Biorą one udział w przenoszeniu wodorów z substra- tu na akceptor, tj. na wolny tlen. b. Oksydazy cytochromowe. Przenoszą one elektrony z układu bakteryjnych cytochromów (a, b, c, d) na tlen.

Read the rest of this entry »

Pożywki proste

Do pożywek prostych płynnych zalicza się bulion zwykły i wodę peptonową. Do pożywek prostych stałych zalicza się agar zwykły i żelatynę.

Pożywki wzbogacone. Znaczna liczba bakterii chorobotwórczych wymaga do swego wzrostu czynników wzbogacających, najczęściej naturalnych. Pożywki wzbogacone składają się z pożywki prostej płynnej albo stałej oraz dodanego czynnika wzbogacającego. Do substancji wzbogacających zalicza się: krew zwierzęcą (najczęściej baranią), węglowodany, wyciągi z narządów zwierzęcych, surowicę krwi i witaminy. Do niektórych pożywek dodaje się równocześnie dwa czynniki wzbogacające. Rzadziej stosuje się inne czynniki wzbogacające, takie jak żółtko jaja kurzego, płyn puchlinowy (ascites) i specjalne związki organiczne.

Read the rest of this entry »

Aminokwasy

-3. Aminokwasy. Bakterie zdolne są do syntezy prawie wszystkich aminokwasów z amoniaku, który spełnia rolę dawcy azotu oraz z glukozy, która jest dawcą węgla. Zdolność do syntetyzowania aminokwasów zależna jest zarówno od gatunku, lub nawet odmiany bakterii, jak też od działania środowiska. Otóż jeśli w podłożu znajdują się gotowe amino

kwasy, wówczas bakteria zużywa je i czasem traci zdolność syntezy tych aminokwasów. Dlatego też szereg bakterii może się normalnie rozwijać tylko na pożywkach, które zawierają białka, polipeptydy lub aminokwasy.

Read the rest of this entry »

Cykl rozwojowy bakterii

Cykl rozwojowy bakterii spiralnych nie jest dokładnie poznany. 2. Formy „L” bakterii. Oprócz podziału poprzecznego niektóre bakterie przechodzą bardzo skomplikowany cykl rozwojowy. Na skutek zadziałania czynników środowiska (np. antybiotyków) komórka powiększa się znacznie, tworząc formy olbrzymie o wielkości do 20 !.im. We wnętrzu tych form pojawiają się wodniczki, a w nich małe formy, tzw. formy karłowate wielkości 0,5 !.im.

Read the rest of this entry »

Mutacje indukowane

Mutacjami indukowanymi nazywamy zmiany w informacji genetycznej pojawiające się pod wpływem celowego (świadomego) działania fragmentami (kawałkami) obcego DNA na komórkę, albo działania mutage- nami.

Zmiany powstające pod wpływem wmontowywania kawałków obcego DNA do aparatu genetycznego nazwano mutacjami kierowanymi, czyli zgodnymi z zaplanowanymi z góry zmianami w informacji genetycznej przyszłego mutanta.

Read the rest of this entry »

Czas pojawiania się immunoglobulin

Pojawianie się różnych klas immunoglobulin zależy od rodzaju i drogi podania antygenu oraz od intensywności procesu immunizacyjnego. We wczesnym okresie immunizacji pojawiają się globuliny IgM, które potem zanikają, albo przestają odgrywać większą rolę odpornościową. W następnej kolejności są syntetyzowane immunoglobuliny IgG i IgA. Już we wczesnych miesiącach ciąży matka przekazuje płodowi globuliny IgG. Stężenie ich jest jednakowe w organizmie matki i płodu. Po urodzeniu niemowlęcia poziom globulin IgG stopniowo spada, następnie organizm dziecka zaczyna je syntetyzować i około pierwszego roku życia poziom tych globulin ustala się w normalnych granicach. Poziom globulin IgM, które jako makroglobuliny nie przechodzą przez łożysko kobiety, zaczyna się podnosić w 2-3 miesiącu życia niemowlęcia, kiedy samo zaczyna je syntetyzować. IgA powstają jeszcze później i osiągają ostateczny poziom dopiero około 4 roku życia dziecka. One również nie przechodzą przez łożysko.

Read the rest of this entry »

ZAKAŻENIE

Zakażenie (łac.: injectió) polega na wniknięciu drobnoustrojów choro-botwórczych do organizmu gospodarza (łac.: inficire zanieczyszczać, wnikać) i osiedleniu się ich w tkankach. Nie musi to powodować żadnych objawów klinicznych, natomiast może stać się bodźcem do wytworzenia przeciwciał humoralnych lub przeciwciał związanych z tkanką. Tego rodzaju zakażenie nazywamy zakażeniem egzogennym.

Read the rest of this entry »