Pożywki wybiórczo-różnicujące

Ta grupa pożywek używana jest do różnicowania poszczególnych gatunków bakterii na drodze biochemicznej. Zwykle wykrywa się obecność lub brak pewnych enzymów albo obecność lub brak pośrednich względnie końcowych produktów przemiany białek, węglowodanów, alkoholi, rzadziej innych związków chemicznych. Pożywek tych używa się do badania metabolizmu bakterii.

Każda pożywka różnicująca składa się z: 1. Podłoża odżywczego, wzrostowego. 2. Substratu, na który ma zadziałać rozwijająca się bakteria. Substrat może ulec rozłożeniu przez enzymy, co widać gołym okiem, np. hemolizę krwi zawartej w pożywce, przejście octanu ołowiu (bezbarwny) w siarczek ołowiu (czarny), przemiana związków żelaza (bezbarwnych) w siarczek żelaza (czarny). Substratami takimi są wymienione wyżej krwinki, sole żelaza i ołowiu, a także dwu- i monocukry (laktoza, glukoza) oraz alkohole.

-3. Wskaźnika, którego dodaje się do pożywki przed wysiewem bakterii, a czasem po przeprowadzeniu hodowli. Wskaźniki pokazują, czy zaszły zmiany w oddziaływaniu (pH) pożywki. Podczas rozkładu cukrów oddziaływanie środowiska jest kwaśne. Często wskaźniki wykrywają także obecność pośrednich lub końcowych produktów przemian komórkowych.

-4. W różnicujących pożywkach płynnych stosuje się czasem specjalne zbiorniczki na gaz. Obecność w nich gazu świadczy o gazowym rozkładzie cukru.

Leave a Reply