Przyłączenie wszystkich komponentów

Komponenty muszą działać w ściśle określonym porządku by uzyskać końcowy efekt, którym jest przede wszystkim liza komórek czy krwinek. Dopełniacz znajduje się w stanie nieczynnego prekursora w surowicy krwi i zostaje uruchomiony przede wszystkim połączeniem się antygenu z przeciwciałem. Podczas tego procesu dochodzi do zmian stereochemicznych immunoglobuliny, która odsłania receptory dla dopełniacza i przyłącza jego pierwszy komponent. Taką samą rolę może spełniać zagregowana immunoglobulina bez antygenu. Następne stadia przyłączenia dalszych komponentów ilustruje ryc. 77.

Przyłączenie wszystkich komponentów doprowadza do cytolizy. Dopełniacz uszkadza powierzchnię błony komórkowej, które umożliwiają wydostanie się na zewnątrz cytoplazmy czy hemoglobuliny i powodują lizę komórki. Niektóre składowe posiadają także jeszcze inną aktywność biologiczną. Przyłączenie C 3 do kompleksu C 1, 2, 4 wywiera chemotaktyczne działanie na leukocyty, umożliwiając fagocytozę jeszcze przed przyłączeniem dalszych komponent dopełniacza. Podobne działanie wywiera kompleks C 5, 6, 7. Składniki C 4 i C 2 uwalniają kininy z alfaglobulin (np. bradykininę w procesach anafilaktycznych). Składniki C 3, C 5 wydzielają anafilatoksynę odpowiedzialną za zwiększoną przepuszczalność naczyń i skurcz mięśni gładkich w procesach alergicznych.

Dopełniacz jest kompleksem bardzo labilnym. Inaktywuje się przez słabe podgrzanie, temperatura 329 K przez 30 minut niszczy go zupełnie. Niszczy go również wstrząsanie surowicy, działanie słabych kwasów i zasad, enzymów proteolitycznych, eteru, chloroformu, soli żółciowych.

Leave a Reply