Roztwory soli

Poniżej zostaną omówione związki chemiczne działające przeciw drobnoustrojom. 1. Woda. Woda wpływa szkodliwie na czynności życiowe mikroorganizmów. Siła tego działania zależy od temperatury i domieszek. W wodzie destylowanej drobnoustroje żyją krótko, przeciętnie tylko kilka godzin. Tłumaczy się to zmianą ciśnienia osmotycznego. Hipotoniczne działanie wody powoduje pęcznienie i rozpad komórek. Z domieszek należy wymienić ślady metali ciężkich (miedzi), ślady związków zasadowych uwalniających się ze szkła, alkalizujących wodę i dyfuzję z powietrza dwu-tlenku węgla zakwaszającego wodę. Jeśli w wodzie rozpuszczona jest tylko jedna sól (jako domieszka), to może ona działać szkodliwie, np. tzw. sól fizjologiczna (0,83% roztwór chlorku sodowego). Niektóre gatunki bakterii zawieszone w tej soli giną w krótkim czasie.

-2. Roztwory soli. Mechanizm szkodliwego działania roztworów soli polega na zmianie ciśnienia osmotycznego, najczęściej z normalnego na hipertoniczne. W życiu codziennym stosowane są: hipertoniczny roztwór soli kuchennej, cukry i czasem gliceryna.

Sole metali ciężkich mają silne powinowactwo do białek komórkowych. Łącząc się z białkami powodują ich denaturację. Do tej grupy środków chemicznych zalicza się sole rtęci (sublimat, mertiolat), sole srebra (azotan, białczan), sole manganu (nadmanganian) i sole bizmutu (kseroform, dermatol).

-3. Kwasy i zasady. Działają na drobnoustroje przez zmianę pH środowiska. Siła działania kwasów i zasad zależy od stopnia dysocjacji, jaką wywołują w środowisku. Większe stężenia jonów wodorowych lub wodorotlenowych mogą działać bakteriobójczo, słabsze stężenia działają bak- teriostatycznie. Z kwasów mineralnych najczęściej są używane: kwas borowy, kwas siarkowy i kwas węglowy. Z kwasów organicznych używane są: kwas octowy, mlekowy, benzoesowy i salicylowy.

Leave a Reply