Swoistość antygenu

Swoistość antygenu, tj. zdolność reagowania z immunoglobulinami lub immunocytami, które zostały wytworzone wskutek jego wniknięcia do ustroju, zależy od grup determinujących, tzn. grup, które w cząsteczce są nosicielami antygenowości. Są one nisko molekularnymi grupami aktywnymi, mającymi rdzeń aromatyczny i chemiczne grupy polarne (końcowe). Znajdują się one zwykle na powierzchni antygenu, spełniając rolę „miejsc łączenia” (combining site) antygenu z przeciwciałem. Determinantami mogą być, poza aminokwasami, również łańcuchy polipeptydowe. Przestrzenne ułożenie poszczególnych grup oraz ich chemiczne rozmieszczenie określają swoistość antygenu. Odkształcenie przestrzenne deter-minanty zmienia jej immunogenność.

Aby powiększyć lub eksponować (uwydatnić) grupy determinujące, adsorbuje się antygen na nieaktywnych cząsteczkach węgla, kwarcu, kolodium, wodorotlenku glinu.

Białka o różnej funkcji fizjologicznej mają różną budowę chemiczną, co powoduje ich różną immunogenność. Białka spełniające jednakowe funkcje u różnych zwierząt mają, oprócz wspólnych, także odrębne determinanty gatunkowo swoiste. Im gatunki bliższe, tym więcej wspólnych determinant i tym więcej krzyżowych odczynów. Obserwuje się również swoistość narządową. Narządy różnych gatunków zwierząt mają jednakowe antygeny.

Leave a Reply