ZAKAŻENIE

Zakażenie (łac.: injectió) polega na wniknięciu drobnoustrojów choro-botwórczych do organizmu gospodarza (łac.: inficire zanieczyszczać, wnikać) i osiedleniu się ich w tkankach. Nie musi to powodować żadnych objawów klinicznych, natomiast może stać się bodźcem do wytworzenia przeciwciał humoralnych lub przeciwciał związanych z tkanką. Tego rodzaju zakażenie nazywamy zakażeniem egzogennym.

Zakażenie endogenne powstaje wówczas, gdy komensal lub symbiont na skutek niefizjologicznego umiejscowienia się w ustroju gospodarza staje się drobnoustrojem patogennym, np. E. coli z przewodu pokarmowego znajduje odpowiednie warunki, by rozmnażać się w pęcherzu moczowym lub miedniczkach nerkowych, albo gdy Staphylococcus aureus, który często znajduje się w nozdrzach (nosicielstwo), znajdzie warunki do rozmnażania się w płucach.

W powstaniu i przebiegu zakażenia ważną rolę-odgrywa miejsce wniknięcia zarazka, tzw. wrota zakażenia. Dla niektórych zarazków nieodpowiednie wrota stanowią przeszkodę nie sio przezwyciężenia zarazki mają wyraźną predylekcję do określonych wrót. Od wrót zakażenia może zależeć obraz choroby i skutki zakażenia.

Leave a Reply