Zależność

Zależność .wzrostu bakterii od obecności antybiotyku spostrzegano podczas wykonywania antybiogramów prątków gruźlicy izolowanych od chorych leczonych długo za pomocą streptomycyny. Okazało się, że pojawiły się populacje prątków, które dużo wcześniej i znacznie intensywniej rosły na pożywkach ze streptomycyną niż na pożywce kontrolnej.

Oprócz szczepów Mycobact. tuberculosis znane są streptomycynozależ- ne szczepy pałeczek Brucella. Już w pierwszym okresie stosowania penicyliny stwierdzono, że bakterie można podzielić na trzy grupy: naturalnie oporne na działanie penicyliny, np. pałeczki jelitowe wrażliwe, jak np. gronkowce, paciorkowce, krętki, oraz bakterie nabywające oporność na działanie penicyliny podczas leczenia chorych. W związku z tymi spostrzeżeniami nasuwała się praktyczna konieczność badania in vitro wrażliwości poszczególnych’-gatunków bakterii na działanie penicyliny, a później kolejno innych antybiotyków wprowadzanych do leczenia. Początkowo stosowano probówkowe metody określania wrażliwości. Metody te przeniesiono z wytwórni antybiotyków do pracowni bakteriologicznych. W latach 1944-1955 opracowano szereg dobrych metod określania wrażliwości różnych mikroorganizmów na kolejno wykrywane antybiotyki.

Po latach prób na przydatność obecnie stosuje się standardowo tylko kilka z nich. Niezależnie od zastosowanego sposobu wynik badania podaje się pod postacią tzw. antybiogramu.

Leave a Reply